søndag 21. mars 2010

Gledeleg oppmuntring

Her om dagen kom det ein kollega av meg på døra med denne store flotte blomen.
Heilt uventa, og utruleg oppmuntrande!
Eg måtte skunde meg å ta eit bilete av den, for den treng visst mykje vatn...



....og eg er absolutt ikkje flink til å vatne!
Ikkje at eg drep planter med vit og vilje, men det vert berre slik.
Grøne fingrar har eg nok ikkje:-(

Det heile fekk meg til å tenkje litt vidare på det som eg skreiv om for ei stund sidan (som du kan lese her).
Om at eit talent er som eit frø som ligg i oss frå vi vert fødd, eit frø som treng lys og vatn for å vekse til å verte fullt utvikla.
Og ein vekster sluttar vel aldri å trenge vatn?

bilete
Men det er forskjel likevel, - på kor mykje vatn som trengst.
Nokre treng oftare vatn enn andre.
Nokre treng nesten ingenting.
Nokre har tru på seg sjølv og kva dei kan uavhengig av kva andre seier.
Nokre bygger heile sitt sjølvbilete ut frå kva dei høyrer frå andre.
Men noko har dei felles:  ingen av dei kan vatne seg sjølv!

I dette tankebiletet er det altså talenta i oss som er veksteret.
Kva er då vatnet eit bilete på?
Eg tenkjer at vatnet er oppmuntring, oppbacking og konstruktiv tilbakemelding frå menneske rundt oss.



Vatn gjev liv til frøet, oppmuntring gjev liv til eit talent.
Livslyst og frimod til å fortsette!
(Verkar dette fornuftig??)

Som eg har sagt før: eg trur alle menneske har minst eitt talent!!
Men som oftast trengst det mykje øving og undervisning for å utvikle seg dit ein ønsker.
Det å få undervisning frå ein som kan faget, er nesten som å verte gjødsla!

Lyset... kan det vere eit bilete på vilje?
Det som driv oss?
Ingen kan leve utan lys heller...
Men her er det også forskjel, nokre veks og trivst best i skuggen...
(Drivkraft... kanskje noko å blogge vidare om:-))



Dette er eksempel på nokre tankar eg har hatt i det siste.
Som med dei fleste tankebilete, eller likningar om du vil, så er det alltid manglar...
Men det er ikkje poenget heller, at alt skal "klaffe".
Likevel - kom gjerne med innspel, hadde vore interessant å vite kva de som les dette får av tankar om dette temaet:-)

No gleder eg meg til å dra på turnè med ein nydelig og talentfull gjeng elevar frå Folkehøgskulen!!

Ha ein velsigna dag!!

onsdag 17. mars 2010

Visdomsord



Originally uploaded by James Godman
Bevar ditt hjerte framfor alt du bevarer,
for livet går ut fra det.
Ordspråkene 4.23

Guard your heart above all else,
for it is the source of life.



lørdag 6. mars 2010

Kvardag (2)

Denne songen song eg i barnedåpen til mitt eine tantebarn i fjor sommar.
Synest den beskriv så mykje om kvardagen til småbarnsforeldre, og alle utfordringane vi står ovanfor.
Den handlar om å ikkje la små ting bli til store problem.
Om at livet er det som skjer her og no!

"Ikke visste jeg at dagene som kom og gikk, var selve livet..."
(Kven var det som sa det, eigentleg?)

Sjølve framføringa mi vart ikkje så vellukka (vart veldig rørt og byrja å grine, og skulle ha lagt heile songen ned nokre toneartar)...
Men det var fleire enn meg med tårer i augene, så det gjekk kanskje ikkje så verst likevel:-)
Nederst har eg lagt til ein link dersom du vil høyre og sjå originalutgåva:-)


HVERDAG

 

Når en morragretten unge

Slår seg vrang og rekker tunge

og nekter å ta klær og støvler på.

Når melkeglasset veltes

og geitostmaten eltes

mellom fingre som er klønete og små.


Så husk at denne dag må du ta vare på,

den forsvinner mellom fingra dine nå.

En gang vil du savne slitet.

Da er det for sent å vite.

Det er du som gjør din dag og tinning grå.


Når skrikinga og skrålet,

blir litt mer enn du kan tåle.

Og du kjefter på en glede og en lek.

Når du har glemt å leve.

Midt i hverdagen og strevet,

og tålmodigheten din har satt sin strek.



Så husk at denne dag må du ta vare på,

den forsvinner mellom fingra dine nå.

En gang vil du savne slitet.

Da er det for sent å vite.

Det er du som gjør din dag og tinning grå.



Du er kysten som de en gang seiler fra.

Si meg: hvem er stor og hvem er liten da?

Når fremtidshavet ligger som et speil,

blås din medvind inn i deres seil.


Når lørdan blir til sønda.

Du ber en stille bønn da,

om at unga ikke våkner klokka fem.

Men vårherre kan`ke love,

at du skal kunne sove,

når to små kommer inn med morraklem.


Så husk at denne dag må du ta vare på,

den forsvinner mellom fingran dine nå.

En gang vil du savne slitet,

da er det for sent å vite.

Det er du som gjør din dag og tinning grå.


Louis Jacoby

 

torsdag 4. mars 2010

Har du lyst, har du lov!


Eg har tenkt og undersøkt litt om dette uttrykket.
Talent.
Dette fann eg på Wikipedia:

"Talent er betegnelsen på medfødte begavelser. Uttykket nevnes flere steder i Bibelen, blant annet i en lignelse fra Det nye testamentet som handler om betrodde verdier og det å dyrke og ta vare på disse. (Matt.25.14). Uttykket er i dag brukt med beslektet betydning, nemlig om spesielle personlige, medfødte begavelser, enten de er kunstneriske, intellektuelle eller sportslige. Det kan være talent for å spille fiolin, forstå matematikk eller spille fotball, men brukes oftest om kunstneriske ferdigheter der det kanskje henger igjen noe om å ta vare på en gudegitt gave. Ekstreme begavelser kalles gjerne genialitet.[...]"

Talent var også ein gamal mynt- og vekteining som hadde svært høg verdi.
Eg trur alle menneske har eitt eller fleire talent.
Eigenskapar og ferdigheiter som vi er ekstra gode på.
Som ligg latent i oss frå vi vert født, og som vi må få sjansen til å oppdage.



Gåver og evner som gjer oss glade og tilfredse når vi får teke dei i bruk.
Noko som har stor verdi for livsutfaldinga vår.
Det hender også at vi beskriv eit menneske i seg sjølv som eit talent.
Mange menneske har talent som dei enno ikkje veit om.
Eller som dei ikkje vågar å bruke fordi ein fryktar følgene.
Prestasjonsangst.
Menneskefrykt.
Høge krav til seg sjølv.
Forventningspress.
You name it.



biletet er henta her

Det kan ofte sjå ut som om samfunnet forventar at eit talent skal vere ferdig utvikla når det vert offentleg for andre.
Vi trur at eit talent ikkje er noko verdt dersom det ikkje er eksepsjonelt genialt, har sunge mange songar på TV, eller solgt millioneksemplar av bøker.
Vi måler talent i berømmelse.
Vi er så godt vant, vi kritiserer så lett, vi let oss ikkje imponere over "kva som helst".
Ikkje rart det er mykje prestasjonsangst ute og går.


biletet er henta her


Men svært få er geniale ved første forsøk!
Talent er som eit frø som ligg i oss frå vi er født.


biletet er henta her

Det treng lys og vatn for å byrje å spire.
Det kan ikkje vekse utan at det kjem fram i lyset.
Det starar som ei spire og veks etter kvart som det er ute i lyset!



biletet er henta her

Likninga om talenta i Matteus 25,14 beskriv ein herre som deler ut talent (myntar) til sine tenarar og ber dei om å forvalte desse.
Den eine tenaren er redd for å miste det, så han grev det ned, gøymer det bort.
Dei andre investerer og kjem attende med meir enn dei hadde då dei byrja.
Talenta vart gitt til dei av deira herre.
Så stod dei fri til å forvalte dei som dei ville.
Vi velger ikkje våre talent sjølv.
Eit talent er ei gåve.
Men vi velger kor mykje vi ønsker å forvalte det!
Eit talent kan berre utviklast, vekse, formeire seg, dersom mennesket sjølv vågar å ta det fram i lyset!


biletet har eg henta her

Kven eller kva er det som bedømmer kven som har talent for noko, eigentleg?
Iallefall ikkje smak og behag, berømmelsens målestokk, eller kor mykje pengar du har tent på det.
Det er ikkje alltid dette uttrykket passar, men i denne samanhengen gjer det det så absolutt:
Har du lyst, har du lov!!

Når du ser eit talent, anten det er ei spire eller ein fullt utvokst plante:
Hugs å vatne!










PS: Å skrive dette har gitt meg mange fleire tankar om talent, så eg kjem nok til å skrive meir om det etter kvart :-).