torsdag 16. januar 2014

Preparing for Bud Beyer seminar

I see trees of green
red roses, too
I see them bloom
for me and you
and I think to myself
"what a wonderful world"

I see skies of blue
and clouds of white
The bright, blessed day,
the dark, sacred night
and I think to myself

…..

The colors of the rainbow, so
pretty in the sky,
are also on the faces of people going by.
I see friends shaking hands,
 saying: How do you do
They´re really saying:
I love you

I hear babies cry, and
I watch them grow
They´ll learn much more
than I´ll ever know, and I think
to myself
"what a wonderful world"

Yes, I think  to myself….

(Bob Thiele/ George David Weiss. Mest kjent frå innspeling med Louis Armstrong i 1967)


onsdag 15. januar 2014

as I went

..down in the river to pray
studying about tha good old way
and who shall wear the starry crown,
good Lord, show me the way

Oh sisters let´s go down
let´s go down, come on down
Oh sisters let´s go down
down in the river to pray




truleg ein negro spiritual, nydeleg versjon frå Alison Krauss.
No på mitt repertoar.
Skulle gjerne hatt med eit gospelkor på denne!




søndag 10. februar 2013

Jazz på menyen

Berre ei veke igjen til jazzgudsteneste
synge klassikarar
saman med DEN gjengen musikarar


Den minst jazza låta er ei ny oppdaging for min del, innspelt av sjølvaste Dolly Parton!



"I've got something lifting me up
something holding me down
Something to give me wings and
keep my feet on the ground
I've got all I need
Jesus and Gravity"

Ganske fint om stødig tru
med rom for kjensler i utløp!




søndag 28. oktober 2012

Ustille

Stille her inne
men ikkje i livet
Der er det levande
ustille.
Eg syng
framleis!





torsdag 2. februar 2012

How it feels to be free- Nina Simone



I wish I knew how it would feel to be free
I wish I could break all the chains holding me
I wish I could say all the things that I should say
say 'em loud, say 'em clear
for the whole round world to hear.

I wish I could share all the love that's in my heart
remove all the bars that keep us apart
I wish you could know what it means to be me
Then you'd see and agree
that every man should be free.

I wish I could give all I'm longing to give
I wish I could live like I'm longing to live
I wish that I could do all the things that I can do
though I'm way overdue I'd be starting anew.

Well I wish I could be like a bird in the sky
how sweet it would be if I found I could fly
Oh I'd soar to the sun and look down at the sea
and I'd sing cos I'd know that
and I'd sing cos I'd know that
and I'd sing cos I'd know that
I'd know how it feels to be free
I'd know how it feels to be free
I'd know how it feels to be free

Billy Taylor/Dick Dallas


 

tirsdag 10. januar 2012

Tid for kor!

Eg lurer ofte på kva folk tenkjer når eg seier eg driv med kor.
At eg dirigerer kor.
Er det å vere korinteressert framleis å bli putta i ein musikalsk bås?
Noko som utelukker meg frå annan musikalsk utfalding?
Er det sært å drive med kor i dag?
For meg personleg er dette berre ein liten del av min musikalske interesse og mitt potensial.
Og eg er så glad for at eg kan engasjere meg fullt og heilt i så mykje forskjellig, både når det gjeld stilartar, ensembler og formidlingsarenaer.
Det er noko med kordireksjon som eg elskar.
Ikkje nødvendigvis organisering av koret og innøving av stemmer.
Også planlegging av konsertar og stadig repetisjon kan eg til tider kjenne vert ei tung oppgåve.
Men musikken i augneblinken.
Når alt er innøvd og vi kan fokusere kun på musikken.
Det å la musikken fylle hjartet og strømme ut i armar, vidare inn i eit kor som syng med èi stemme.
Då kjenner eg LIV!

Denne våren er det mellom anna John Rutters Requiem som står på programmet for Stordkoret.
Eg skal dirigere kor og orkester, om vi kjem i havn med å skaffe alle musikarar.
Høyr igjennom dette og bli inspirert!
(Gjerne bli inspirert til å bli med, særleg om du er sopran:-))
Alvorleg om døden, med lys tone, og HÅP. Ikkje minst.
Kven treng ikkje det?






lørdag 31. desember 2011

Nytt år, gamle tankar?

Eg er eit tenkjande menneske.
Fell lett i store og djupe tankar, ofte når eg helst ikkje bør.
Tenkjer eg skal skrive dei, men når eg endeleg finn tid er tankane borte.
Det som eg synest var bra og viktig å dele.
Orda vart for store, så store at dei vart vanskelege å sjå.
Tida vart for lita, orda fekk ikkje plass.
Men tankane lever, for stadig dukkar dei opp att.
No på den siste dagen i året, fann eg litt rom i tida mi.
Men kvar vart det av orda?
Dersom de hadde sett alt eg tenkte...

I jula har eg lest.
Ei bok som eg ikkje greidde å legge frå meg.
Ei fantastisk god kjensle å ha tid og rom til å bli så oppslukt i ord.
"Barnepiken" av Kathryn Stockett.
Om usynlege grenser, og kvar dei kjem ifrå.
Om glede og kjærleik, frykt og hat, frigjering og fangenskap.
Om ei tid i Mississippi, der borgarrettighetar for svarte sakte men sikkert bryt fram.
Eit uavslutta kapittel i Amerikansk historie, som aldri sluttar å engasjere meg.
Fascinere meg. Imponere meg.
Eg lurer på kvifor.
Er det meininga eg skal bruke denne interessa til noko?
Kvifor er den så sterk?
Kva skal eg gjere med den?
Og med alt det andre
                                som pressar seg inn i hovudet og aldri finn rom til å kome ut??

(Er eg skrullete, eller er det fleire som kjenner seg att?)



Med ynskje om eit godt 2012 til deg som les.
Frimod, styrke, fred, håp, tru, mot, sann glede, sann kjærleik, sant liv.
Og det du eigentleg treng.

torsdag 17. november 2011

Kor og brassband

På laurdag dirigerer eg kor og brassband i Stord kulturhus.
Kom nett heim frå generalprøve, og må berre reklamere litt før eg legg meg.
Det vert fest, flagg og finstas!
Veldig variert program.
Velkomen!






onsdag 9. november 2011

Alive and well

Eg er ikkje død sjølv om eg ikkje har blogga på lenge, heldigvis!
Eg har berre fått meg fulltidsjobb.
Og det er jo veldig bra!
Ordet "travelt" er beskrivande på kvardagen, men også utilstrekkeleg
og ganske oppbrukt.
Musikk har fylt kvardagen min i heile haust:
no underviser eg i song, piano, kor og kordireksjon, musikkteori, praktisk komponering og arrangering, samspel og musikkdidaktikk. (Gløymte eg noko?)
I tillegg har eg jobb som kordirigent i eit blandakor med ambisjonar og utfordrande kormusikk.
Veldig utviklande og kjekt å få praktisere dirigentrolla, og ha eit kor som verkeleg ynskjer musikalske utfordringar.

Men det er eitt prosjekt eg får delta i,
der eg sjølv får utfalde meg som songar denne hausten.
I kveld vert det urpremiere av lovsongsmessa "Grenseløs undring" i Stord kyrkje,
og det er gratis inngang.
John-Inge Rolfsnes har skrive låtar i årevis.
Dei siste åra har han skrive mykje lovsongar og laga nye melodiar og norske omskrivingar til messeledda i høgmessa.
Nokre av songane har han valt ut og sett saman til ei lovsongsmesse, som vi no har arbeidd med sidan i vår.
John-Inge syng og spelar gitar sjølv, har fått med seg to songarar (inkludert meg sjølv), ein cellist, ein perkusjonist, og ein fløytist.
Mellom songane vert det lese tekstar frå Bibelen som understreker innhaldet, og det vert mogeleg å gå til nattverd.
Tekstane kjem "på veggen", så den som vil kan få syngje med.
Men det er også lov å kome berre for å høyre og oppleve.






Sjekk også ut John-Inge si heimeside


onsdag 17. august 2011

Kveldsbøn

Eg faldar mine hender små
i takk og bøn til deg
La alle barn i verda
få det like godt
som eg

Vern alle med di sterke hand
mot fattigdom og død,
og hjelp små barn i alle land,
og gjev dei dagleg brød

La ikkje krig og svolt og sott
få rive lukka ned
La alle leve trygt og godt
i fridom
og i fred

T: Thorbjørn Egner  1948 M: Henrik Tofte 1906
til nynorsk ved Halldis Moren Vesaas 1948







søndag 31. juli 2011

tirsdag 26. juli 2011

U T A N O R D

Utan ord
sit vi
lyttande
til radioen i bilen
"Vi var jo der
for berre nokre
få dagar sidan"

Utan ord
må vi snakke
om det
vi høyrer

Utan ord
kjem vi fram
til gode vener

skrur på TV-en
ser
kjenner
kjensler utan ord
ord må likevel delast
saman
tårer av nyheiter


ufatteleg
trist

Betre å vere
hata
enn
gløymt?
Hadde du
ingen fleire
alternativ enn dei to?
Sjølv om samfunnet vårt viser seg frå sitt beste no,
så har vi likevel feila
når eitt menneske kan greie
å gjennomføre slik vondskap
i einsemd

Vi står saman i sorg
Vi står saman i sinne
Og vi må stå saman no,
verne om borna våre,
kjempe mot einsemd og isolasjon
med nærleik og merksemd
ord i kjærleik

Lat oss vere sinte
over vondskapen
men
ikkje hate!
Måtte du
oppleve
kjærleik
stor nok

så du skjønar
angrer
så soninga vert ei bot
og ikkje siger

så du skjønar
kva kristen fridom er
Aldri hat
men rausheit
openheit
til ALLE

utan ord
kjempar vi rasande mot vondskap og hat
står vi saman
med ord i kjærleik.





søndag 26. juni 2011

Sangteknikkføljetong: 3 grunnprinsipp

(Du finn dei forrige innlegga i denne føljetongen under "eit syngande prosjekt".)
Første kapittel i Komplett Sangteknikk er ein rask gjennomgang av systemet, med forklaring av omgrep.
Det følger med ein CD der alle lydane og variantar av lydane "illustrerer" korleis det kan høyrest ut når ein gjer det rett. Denne viser Catrine Sadolin meir til utover i boka.
I utgangspunktet kan Komplett Sangteknikk-systemet delast inn i 4 hovudemner:
1: 3 grunnprinsipp
2: 4 funksjonar
3: Klangfargar
4: Effektar
Kvart av desse emnene vil kreve fleire innlegg!
I dette innlegget vil eg berre skissere dei 3 grunnprinsippa.

Det ligg i ordet "grunnprinsipp" - dersom ein vil synge sunt, så er desse viktige å få styr på.
Uansett stil og syngemåte (funksjon)!
Greier ein å kontrollere desse områda bevisst, kan ein med øving få til tonar i høgden og tonar i djupna, synge lenge utan å miste tonen, få klarhet og kraft i tonen, unngå å verte hes.
Overheld ein grunnprinsippa, så held ein svelget åpent og unngår spenningar.
Og spenningar i svelget hindrar songen.

Dei 3 grunnprinsippa er: 
1: Støtte
Riktig støtte er det aller viktigaste vi treng å ha på plass for å kunne synge sunt.
Riktig støtte held svelget opent og gjev dermed stemmebånda rom til å arbeide.
Etter mange år med songundervisning var det framleis vanskeleg for meg å seie akkurat kva støtte var og korleis det kjennest utan å bruke biletlege forklaringar. 
Catrine Sadolin meiner vi kan kjenne støtten på ulikt vis, og tenkje i bilete dersom det hjelper oss, samtidig som ho gjev ein veldig konkret beskrivelse av kva som faktisk skjer i dei sentrale muskelgruppene som styrer pusten vår, når vi syng.
Hennar konkrete forklaring av støtte har hjulpe meg enormt både når det gjeld kvaliteten på tonane mine, men også når det gjeld tryggleik i forhold til kva eg kan klare å syngje. 
Det var som å skru på ein knapp, brått greidde eg mykje meir enn eg hadde drøymt om tidlegare.

2: Nødvendig twang*.
*”twang”, eller ”å twange” [twæng], viser til lyden som kjem når ein t.d. etterliknar babygråt, eller  ler som ei heks. 
Over strupehovudet vårt har vi eit strupelokk, også kalla epiglottis-horn. 
Når vi legg lokket så tett som mulig over strupehovudet medan vi syng, kan stemma få ein gjennomtrengande skarp karakter. 
Alt etter kor tett vi legg lokket ned mot strupehovudet, så vil vi få ulike grader av twang på stemma. 
For å få til ein tone på ein vokal, må det ein viss grad av twang til, altså nødvendig twang. Ynskjer eg å syngje som Anastacia, treng eg m.a. å twange mykje. 
(Men det ynskjer eg ikkje;-))

3: Unngå å skyve fram kjeven, og unngå leppespenningar.
Spenningar i kjeven kan føre til spenningar rundt stemmebånda. 
Eg har sjølv slite mykje med spenningar i kjevemuskulaturen, mykje fordi eg har eit bitt som ikkje er heilt rett. 
Ofte har det hindra meg i songen og gjort at eg har vorte fortare sliten i stemma. 
I slike periodar må eg fokusere på å spenne av kjeven framfor å syngje.


PS: Dette innlegget er ein del av ein føljetong der eg går nærmare inn på Komplett Sangteknikk- systemet til Catrine Sadolin.  
Viktig: Dersom ein ynskjer å lære seg å syngje innan ein viss stilart, eller fordjupe seg meir i t.d. jazz, så vil KS kun vere eit lite bidrag inn i dette. 
Du kan finne forklaringar på korleis du reint teknisk kan få til ein viss lyd, men systemet er ikkje eit stilstudium, og ein vil trenge å lære av andre songpedagogar og erfarne songarar, i tillegg til å lytte til anerkjente songarar innan stilen. (lang setning;-). 
Eg meiner KS absolutt spelar  ei viktig rolle i å utfordre etablerte tankesett når det gjeld songteknikk, og utfordre songaren til å ta eigne medvitne val, men det er viktig å vite at ein ikkje treng å forkaste alt ein har lært tidlegare! 
KS er ein reiskap som ein kan bruke inn i dei fleste områder. 
Å finne seg sjølv som songar tek tid, og å studere ulike sjangrar vil kunne gje eit godt erfaringsgrunnlag.


tirsdag 14. juni 2011

H E L L O F E A R

Kirk Franklin er min absolutte favoritt når det gjeld moderne (contemporary) gospel.
Dette er gospel som eg greier å høyre på ei stund utan å verte lei.
Fekk gåvekort på SunnBok til bursdagen, så då var det ikkje vanskeleg å vite kva eg skulle kjøpe.
Den nye plata heiter "Hello Fear".

place1


Til deg som ikkje har fulgt meg så lenge, eller berre kikkar innom: 
Eg har ein stor fascinasjon av afroamerikansk historie, musikk og kultur.
Negro Spirituals, Gospel, Soul, Hip Hop.... etc.
Det har noko med rytmen og energien å gjere, men ikkje berre det.
Det har noko med fridomen til å vise det ein føler.
Å legge sjela, heile livet, i ein song.
Det har med historien deira, og korleis musikken alltid er sentral i å takle motgang og ikkje miste håpet.
Slik kom Negro Spirituals til: lengsel og håp etter eit anna liv i fridom, slik vaks gospelmusikken fram: glede og takk midt i ein vanskeleg kvardag, slik starta Hip Hop'en: fellesskap og samfunnskritikk i og frå det tøffe livet i ghettoen i New York.

Kirk Franklin er toneangivande innan contemporary gospel/ soul/ pop/ hip hop/ R 'n' B med kristent bodskap.
Han vaks opp med mykje motgang.
Som han sjølv seier i coveret: 
"From family members still on drugs, to biological parents that live in the same city and state and I STILL have no relationship with, to erasing years and years of bad religious teaching ..."
Han er åpen og bunn ærleg med si historie, noko som gjer musikken enno meir ekte.

HELLO FEAR er ei reise i hans eigen frykt, og dermed også frykt og angst som mange slit med.
Og korleis frykt kan hindre oss i å leve det livet vi ynskjer, eller bygge murar mellom oss.
Kirk Franklin oppfordrar til å ta eit oppgjer, møte sin eigen frykt, sjå den i auga og seie:

"Hallo Frykt
før du set deg ned
så er det noko eg må forklare.
 ...
Eg er sliten av mitt brutte hjarte
Så eg laga ei liste, og du står på den
Alle håp og draumar som du tok frå meg
Eg vil ha dei tilbake før du drar

Hjartet mitt nektar å vere din heim
Borte frå deg er der eg høyrer til
Farvel
Ha det bra
så lenge"

Bodskapen er at den Gud som Bibelen fortel om er ein kjærleg og frigjerande Gud, som elskar alle menneske, men hatar alt det vonde som dei må oppleve.
Og at denne kjærleiken er det som kan sette oss fri frå frykt, angst, dårleg sjølvbilete, og bygge oss opp som heile menneske.

"I am so far from perfect,
I thougt life was worthless
until you showed me who I am
Not here by mistake, you're love called me Grace
I'm on my way to who I am"

Kirk Franklin gjer musikken sin til noko meir enn underhaldning.
Samtidig som musikken er spekka med energi, trøkk, kompliserte arrangement, er det motsette også tilstades:  den nakne stemma med enkelt pianoarrangement og syngade cello som snik seg inn etter kvart.

Her er ein song som til no sikkert har vorte repetert 100 gongar i bilen saman med ungane.
Gladsong - om å smile sjølv om livet er tøft.
Ikkje gi opp!




 



mandag 30. mai 2011

Eg har ikkje gitt opp!


Jammen tek det tid å gjennomføre noko som ikkje har ein frist!

Som dette syngande prosjektet mitt. 
(Les meir under tag'en "Eit syngande prosjekt").
Å gå igjennom "Komplett Sangteknikk" av Catrine Sadolin.
Men eg gir ikkje opp! 
Så no byrjar eg med innledninga i boka (og igjen vil eg seie at dersom du verkeleg vil erfare kva dette eigentleg er for noko, så vil eg anbefale å melde deg på kurs).
Dette er altså for dei som er over gjennomsnittet interessert i song:-)
(men mest for meg sjølv)


Nokre stikkord frå innleiinga:
Song er i utgangspunktet ikkje så vanskeleg! 
Stemmebanda vert igjennom oppvekst og erfaringar hindra av spenningar, og sangteknikk handlar i første omgang å fjerne spenningane slik at stemma kan fungere fritt.


Teknikk er eit middel, ikkje eit mål i seg sjølv. 
Teknikk er middelet vi brukar for å oppnå det viktigaste: det musikalske uttrykket. Å fortelje noko. Kva vi ynskjer å fortelje, og korleis vi ynskjer å gjere det, er val ein songar må ta sjølv. Komplett Sangteknikk er eit system der eg kan lære meg å lage alle slags lydar med stemma mi utan å øydelegge den. Det er eit middel eg kan bruke for å nå eit musikalsk mål. Eg må sjølv gjere meg opp ei meining om kva det er eg ynskjer å formidle, og korleis eg ynskjer å gjere ting reint musikalsk. Her er det ingen løysingar på kva som er rett og kva som er feil når det kjem til sjølve musiseringa. Dersom eg vil lære meir om jazz, klassisk, eller andre stilar/ syngemåtar, så må eg lære ved å lytte til andre, og oppsøke dei som kan undervise meg om det. DVS: I utgangspunktet finnest det ingen reglar som seier at eg berre kan synge på ein viss måte. Men innanfor stilar og songtradisjonar er det likevel reglar som lager rammer for det musikalske uttrykket (såkalla klangideal), men desse er ikkje i fokus i Komplett Sangteknikk. Catrine Sadolin ynskjer å finne vertøy som kan hjelpe einkvar songar til å oppnå det han/ho ynskjer, uansett stil.* Frigjerande*!

Myter vert avliva
alle songarar kan oppnå alle lydar, dersom ein lærer korleis ein skal gjere det rett! (Men alle treng ikkje kunne alt:-)) Min personlege kunstnarlege val er det som skal diktere kva klang eg skal velge, ikkje konvensjonelle klangideal. 



Teorien må brukast i praksis! 
Feller for alle kurs i Komplett Sangteknikk er at dei foregår i Masterclass, der songarar får undervisning på konkrete problemområder, knytta til ein konkret song dei ynskjer å få til. Ved å bruke paktisk anvendelige teknikkar. (Så eigentleg er dette prosjektet mitt litt for teoretisk:-)? Iallefall for andre enn meg sjølv... Gi meg gjerne tilbakemelding dersom du synest noko av dette er nyttig!!)

Teknikkane er redskap, ikkje krav
DVS: Eg treng ikkje kunne alt. Men eg søkjer redskap som kan hjelpe meg å få til det eg ynskjer, og overvinne mine begrensningar i forhold til det eg vil.  

"Husk at det er valgene, også fravalgene, der karakteriserer en kunstner."  - Catrine Sadolin
Men for å gjere val, må eg vite kva eg har å velge mellom.



Teknikken skal verke med det same
Song skal ikkje gjere vondt! Min erfaring frå kursa eg har vore på er at dersom eg greier å gjere akkurat slik eg skal, så får eg det til med ein gong. Dersom eg ikkje får det til, så retter eg fokuset på noko anna ei stund.

" Jeg mener, det er muligt at lave ALLE lyde på en sund måde" - Catrine Sadolin.

Om bruken av boka:
Mange forskjellige vinklar/ metodar for å løyse eit problem.
Ver bevisst på og lær deg kroppens og stemma sin anatomi.
Unngå å miste stemma. (Ikkje øv når du er hes).
Stol på deg sjølv og dine eigne opplevingar i forhold til synginga di.
Song skal alltid kjennast behagelig når det kjem til stemma/ stemmebånda. (Men song krever kondisjon og energi, og du kan bli sliten!)
Fokuser på hovudproblem, finn dei viktigaste stadene i songen du ynskjer å konsentrere deg om.
Bruk enkle øvingar, og konsentrer deg heller om KORLEIS du arbeider med stemma.
Konsentrer deg om ein ting om gongen.
Ta utgangspunkt i sjølve songen og dei reelle problema du møter der.
Transponer øvingane (dvs syng i ein annan toneart), lær deg øvingane gradvis i andre tonehøgder.
Lag ditt eige øvingsprogram, og endre det etter kva behov du har.
Vær konsentrert!
Heller lette øvingar utan feil enn vanskelege med feil.
Gjer du feil tre gongar etter kvarandre, så finn eit anna fokus ei stund, eller gjer øvinga enklare.
Repeter det du får til, så musklane dine vert vant til fornemminga av å synge sunt!
Heller ingen øving enn ukonsentrert og slapp øving.
Øv saman med andre!
Ver obs på om du brukar presis vokallyd. (Dette kjem ho nærare inn på etter kvart)
Ta ansvar for di eiga utvikling! 
"Selv den bædste lærer i verden kan ikke lære een noget, hvis man ikke selv tager undervisningen til sig og arbejder med den" - så sant som det er sagt!!



 
 Om forsking på songstemma  og songteknikkar: 
Komplett Sangteknikk er ferskt, og i stadig utvikling. Som alt anna, så gå den musikalske utviklinga fort, og det er alltid meir å forske på. Det synest eg er bra, og truverdig. Det viser at her er det noko som virkar, men som også kan utvikle seg - som resten av tilværet. Som sagt: dette er eit redskap, ikkje eit sett med reglar der du MÅ kunne alt akkurat på ein viss måte for å kunne utøve ditt instrument!


To be continued. 
Some time soon.




http://signatures.mylivesignature.com/54488/99/A0B536532D4461E13F39B1417F0BD9E0.png

mandag 23. mai 2011

Tida mi

Det har vore mykje av den
ei god stund.
Tid for berre meg.
Tida mi.
Framtida mi

Er alt mogeleg? Oftast uhandgripelege,
desse mogelegheitene
God? Vanskeleg i lengda
Men god også, ofte
Dei gongane  eg 
tek kontrollen

Som i ei kiste ligg tida
om morgonen, gjennomsiktig.
Klar og skinande, ventande
”Korleis fyller ho meg i dag?”
Nokre dagar er kista
tung å opne
tung å fylle
Slik som i dag

Men det minkar på tida
Det kjem ei tid der denne dagen 
vert eit sakn
Om ikkje lenge har eg like mykje 
tid
Men tid som ikkje lenger er
berre mi, der eg ikkje lenger kan
forme livet slik eg ynskjer
Den tida har eg 
akkurat no

Eg opnar kista og legg
sekund for sekund av dagen i
Som tone for tone
i ein song.





torsdag 19. mai 2011

He ain't heavy, He's my brother


The road is long with many awinding turns
That leads us to who knows where,
who knows where
But I'm strong,
strong enough to carry him
He ain't heavy, he's my brother

So on we go
His welfare is my concern
No burden is he to bare,
we'll get there

For I know
he will not encumber me
He ain't heavy, he's my brother

If I’m laden at all, 
I am laden with sadness
that everyone's heart
isn't filled with the gladness
Of love for one another

It's a long long road
From which there is no return
while we're on our way to live, why not share

And the load doesn't weigh me down at all
He ain't heavy , he's my brother

f

t/m: Bobby Scott / Bob Russell

Ein versjon eg vert inpirert av. Likar måten Jarle Bernhoft tek seg god tid på. Nydeleg versjon med ei ubeskriveleg bra stemme:





tirsdag 12. april 2011

Now we take this feeble body

Now we take this feeble body
and we carry it to the grave
and we all leave it there
hallelujah

Now we take this dear old brother 
And we carry him to the grave
and we all leave him there
hallelujah

Now we lift our mournful voices 
as we gather 'round the grave
and we weep as we sing
hallelujah

Negro spiritual
frå "Wayfaring stranger - a songbook", Kristin Asbjørnsen


Uendeleg smerte
sorg, meiningslaus
ikkje kom med oppmuntring, velformulerte ord
berre ver saman med meg
gråt med meg
lev med meg
syng mine halleluja
når eg ikkje greier det
så det vonde ikkje tek over
heile hjarterommet


nei, eg har ikkje opplevd slik sorg enno
eg har mykje å takke for
men har sett og delt på nært hald
det var ikkje mange halleluja
men det var stor kraft i håpet

ved å gje utløp for alt det vonde
kan det ikkje slå rot
men det forsvinn vel aldri heilt
heile livet må uansett levast
heilt



onsdag 6. april 2011

"hmmm... Bare en tanke:

"Om kritikk

Et kritisk hode er bare sunt.
Et kritisk hjerte er det verste som finnes."

Knut Tveitereid - i "En helt overkommelig Bibel", 6.april.

Bra sagt!
Dersom hjartet er kritisk kan det ikkje føre til noko godt, verken for ein sjølv eller andre.
Men konstruktiv kritikk treng vi likevel, det er berre sunt.
Ein passeleg dose sjølvkritikk kan også vere bra innimellom.
Kva med eit oppmuntrande hjarte kombinert med eit kritisk hovud?
Dette kan eg filosofere over ei stund:-)


bilete